Ola ki günün birinde...
 (Yazarın notu: Çok sevdiğim şarkılardan biridir zaten ama romanı yazdığım bir buçuk yıllık süre
içinde neredeyse her bilgisayar başına oturuşumda, kulağımda "Gemiler Döner Geriye" yankılandı
durdu. Ben de, sevgili arkadaşım İlhan İrem'den izin isteyip, bence derinden derine Seni Tılsımlar Korur'un ruhuyla da çok
örtüşen bir dörtlüğü, final bölümünde kullandım. Şarkıyı her
dinleyişimde, hâlâ tuhaf bir biçimde ürperiyorum.)
Gemiler
Döner Geriye
Yerlere düşen damlalar, yine yağmur oluyor mu?
Bir sevgi ölüp de gitse, yine canlanıyor mu?
Sorular türlü çeşitli , yanıtları yine öyle
Dalından düşen yürekler, yerlerine konuyor mu?
Birbirinin aynı günler, birbirine benziyor mu?
Sorular türlü çeşitli ,yanıtları yine öyle
Ola ki günün birinde, gemiler döner geriye
Yolcular aynı yolcular ve biz aynı sahilde
Ola ki günün birinde, gemiler döner geriye
Kimin için yolculuklar ve kalan kim geride?
Benimkisi hayal işte, ümit katarım her işe
Yüzümde yapay bir neşe, ardında binbir bilmece
Sorular türlü çeşitli, yanıtları yine öyle
Beni anlayan sen oldun, seninle gerçeği buldum
Sonra birden sır oldun, çık ortaya gizlice
Anılar türlü çeşitli, yarınlar da yine öyle
Ola ki günün birinde, gemiler döner geriye
Yolcular aynı yolcular, ve biz aynı sahilde
Ola ki günün birinde, gemiler döner geriye
Kimin için yolculuklar ve kalan kim geride?
İlhan
İrem ("Uçun Kuşlar Uçun" 1990)
|
|
